كلام - 179 از سخنان امام ( ع ) است ( 348 ) ( 349 ) « ذغلب يمانى » از امام پرسيد : « اى امير مؤمنان آيا پروردگارت را ديده‌اى ؟ » امام در پاسخش فرمود : پس من كسى را مىپرستم كه نديده باشم ؟ پرسيد چگونه او را مشاهده فرموده‌اى ؟ » امام پاسخ داد : چشمها هرگز او را آشكارا نمىبينند ، اما قلبها با نيروى حقيقت ايمان وى را درك ميكنند ، به همه چيز نزديك است اما نه آن طور كه به آنها چسبيده باشد ، از همه چيز دور است اما نه آن چنان كه از آنها بيگانه باشد ، سخن مىگويد اما نه اين كه قبلا نياز به انديشه داشته باشد ، اراده مىكند اما نه اين كه پيش از آن نيازمند به فكر و تصميم باشد صانع و سازنده است اما نه با اعضاء و جوارح ، لطيف است اما نه اين كه « مخفى » باشد ، بزرك و قدرتمند است اما نه اين كه جفا كار باشد . بينا است ولى نه با حس باصره ، و رحيم است اما نه به اين معنى كه نازكدل باشد چهره‌ها در برابر عظمتش خاضع ، و قلبها از هيبتش مضطربند ! . خطبه - 180 از خطبه‌هاى امام عليه السلام كه در نكوهش ياران نافرمانش ايراد فرموده است ( 350 . ) خداوند را بر آنچه فرمان داده ، و هر كار كه مقدر فرموده مىستايم . و پروردگار را بر گرفتارى خود به گروهى كه هر گاه فرمان داده‌ام اطاعت نكرديد ، و هر زمان كه دعوتتان نمودم اجابت ننموديد ستايش مىكنم ( همان شما كه ) هر گاه مهلتتان دهم در بيهودگى فرو مىرويد ، و هنگامى كه با جنگ و نبرد رو برو شويد ضعف و ناتوانى نشان مىدهيد . اگر مردم اطراف پيشوائى گرد آيند طعنه مىزنيد ، و اگر شما را به سوى مشكلى بكشانند عقب نشينى مىكنيد . دشمن شما بىپدر باد ! براى يارى كردن خويش و جهاد در راه حق خود منتظر چه هستيد ؟ مرگ ، يا ذلت ؟ ! سوگند به خدا اگر مرگ من فرا رسد - كه حتما خواهد رسيد - بين من و شما جدائى خواهد افتاد ، در حالى كه من از مصاحبت با شما ناراحت ، و وجدتان برايم قدرت آفرين نبود ( اما من براى شما همه چيز بودم ) خدا خيرتان دهد ! !